Blogpost door Thibaut Van Eeckhoutte
De nieuwe week kan van start gaan, wederom in de ochtend om 8u opstaan om me klaar te maken voor de stagedag. Lijkt wel een replay van iedere stagedag. Althans, niet vandaag. Het moment dat ik klaar was, liep ik naar de voordeur van het appartement en ik keek naar buiten. Het was redelijk hard aan het regenen, ik voelde me meteen weer in België. Maar ik dacht dat dit niet lang zou duren, aangezien we ons in het zuiden van Spanje bevinden. Raar maar waar, het was erger dan verwacht. Ik liep nog maar de oprit af en ik zal al een beek van water langs de weg stromen, mogelijks een verzakt deel van de baan. Maar nee, het was veel erger. Dus ik dacht, 20-30 min. wandelen naar de stageplaats gaat wel lukken. Little did I know dat deze stortbui lang niet ging stoppen. Nog niet eens halverwege en we passeren de eerste zijstraat naar rechts, wat berg op is. We konden niet oversteken zonder natte voeten, kousen, schoenen en broekspijpen. Het was precies een waterval. Dus gingen we verder met natte voeten en schoenen. De weg naar boven viel nog mee bij de afslag die wij moesten nemen om op de stageplek te geraken.
Uiteindelijk kwamen we aan op de stageplek, natter dan je kan worden van met kleren in de zee te springen. Ze keken ons aan en dachten bij zichzelf van “Oh nee”. We gingen zitten en keken of onze laptops en andere apparatuur niet beschadigd was. Alles werkte gelukkig nog, maar voordat we konden beginnen, werd er ons al gezegd dat een van de collega’s ons gaat terug voeren met de auto naar het appartement om verse kleren aan te doen. Dat is dan ook gebeurd. En zo hebben we ook meegemaakt hoe erg de overstromingen waren. Nadat we andere kleren aan hadden en op weg waren terug naar de stageplek, reden we richting een rondpunt op de baan van ons appartement en het centrum van Torremolinos. Het was best raar en moeilijk het rondpunt te zien en al zeker de baan er rond. We reden op het rondpunt – of zeg ik beter “vaarden” op het rond punt – richting de juiste afslag. Ik had het gevoel dat deze auto en motor ging verzuipen door de wateroverlast, want ik had geen idee hoe hoog of laag de uitlaat zat van de grond. Als deze onderwater zat was het gedaan met de motor. Maar we zijn gelukkig terug op de stageplek geraakt. Het was een stevig begin van de dag. Op stageplaats wat opwarmen en terwijl verder doen met de opdracht die ik dan heb afgewerkt. Gelukkig.
Het goede nieuws is dat we op het vlak van taken voorzitten op schema, de taken van komende week zijn we al aan het verwerken. En ze zijn volgens mij wel content van ons werk. Uiteindelijk tegen 14u was het al gestopt met regenen en konden we in de droogte naar het appartement te voet.
Thibaut Van Eeckhoutte
